Norvasc, 10 mg, tabl.,(i.rów),Delf,Bułgaria, 30 szt

Opis produktu

Norvasc to lek zawierający substancję czynną amlodypinę, należącą do grupy antagonistów wapnia.

Przeznaczenie

Preparat stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz bólu w klatce piersiowej związanego z dławicą piersiową, w tym jej rzadką postacią – dławicą Prinzmetala (naczynioskurczową). U pacjentów z nadciśnieniem lek rozszerza naczynia krwionośne, ułatwiając przepływ krwi. W chorobie niedokrwiennej serca poprawia dopływ krwi i tlenu do mięśnia sercowego, co zapobiega bólom w klatce piersiowej. Nie działa jednak doraźnie w przypadku napadu dławicy.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się ze specjalistą.

Dostępne dawki to 5 mg i 10 mg. Zwykle zaleca się rozpoczęcie leczenia od 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, najlepiej o stałej porze, popijając wodą. Nie należy łączyć go z sokiem grejpfrutowym.

U dzieci i młodzieży w wieku 6–17 lat dawka początkowa wynosi zazwyczaj 2,5 mg na dobę, a maksymalna – 5 mg na dobę. Tabletki 5 mg można podzielić na połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg.

Lek należy stosować regularnie, nie czekając z kolejną wizytą do momentu wyczerpania tabletek.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

Przyjęcie zbyt dużej ilości tabletek może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia krwi, prowadzące do zawrotów głowy, omdleń, osłabienia, a w ciężkich przypadkach do wstrząsu. Mogą wystąpić objawy takie jak chłodna, wilgotna skóra i utrata przytomności. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Nawet po 24–48 godzinach może pojawić się duszność spowodowana obrzękiem płuc.

Pominięcie zastosowania leku

W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest amlodypina. Każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu amlodypiny). Pozostałe składniki to: wapnia wodorofosforan, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A).

Opakowanie zawiera 30 tabletek leku Norvasc o mocy 10 mg.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przeciwwskazania

• nadwrażliwość na amlodypinę, inne składniki leku lub jakiegokolwiek antagonistę wapnia (objawy mogą obejmować swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności w oddychaniu),
• bardzo niskie ciśnienie tętnicze,
• zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny,
• niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego.

Ostrzeżenia

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent:

• niedawno przeszedł zawał serca,
• cierpi na niewydolność serca,
• ma znacznie podwyższone ciśnienie krwi (przełom nadciśnieniowy),
• choruje na wątrobę,
• wymaga dostosowania dawki w podeszłym wieku.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Norvasc może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia: nagłego świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności, obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła, ciężkich reakcji skórnych, zawału serca, zaburzeń rytmu serca czy zapalenia trzustki.

Bardzo częste (≥1/10):

• obrzęk (zatrzymanie płynów).

Częste (≤1/10):

• ból głowy, zawroty głowy, senność,
• kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy,
• ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, niestrawność,
• zmęczenie, osłabienie,
• zaburzenia widzenia, podwójne widzenie,
• skurcze mięśni, obrzęk kostek.

Niezbyt częste (≤1/100):

• zmiany nastroju, lęk, depresja, bezsenność,
• drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia,
• drętwienie lub mrowienie kończyn,
• szum w uszach, niskie ciśnienie,
• kaszel, suchość w ustach, wymioty,
• utrata włosów, wysypka, świąd,
• zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia erekcji,
• bóle mięśni, stawów, pleców,
• wahania masy ciała.

Rzadkie (≤1/1000): dezorientacja.

Bardzo rzadkie (≤1/10 000):

• zaburzenia krwi (małopłytkowość, leukopenia),
• hiperglikemia,
• zaburzenia nerwowe,
• obrzęk dziąseł, zapalenie wątroby, żółtaczka,
• wysypki, zapalenie naczyń, wrażliwość na światło,
• zaburzenia ruchowe (sztywność, drżenie).

Częstość nieznana: objawy parkinsonizmu (drżenie, spowolnienie ruchów, szurający chód).