Singulair 4, 4 mg, tabl.do rozgr,zuci.(i.row)InPh,Cz, 28szt.

Opis produktu

Singulair 4 to lek będący antagonistą receptora leukotrienowego, który blokuje działanie leukotrienów – substancji odpowiedzialnych za zwężenie i obrzęk dróg oddechowych. Dzięki temu łagodzi objawy astmy i pomaga w jej kontroli.

Preparat jest przepisywany przez lekarza w celu leczenia astmy u dzieci oraz zapobiegania objawom choroby zarówno w dzień, jak i w nocy. Dawkowanie ustala lekarz w zależności od nasilenia objawów i stanu pacjenta.

Astma to przewlekła choroba charakteryzująca się:

• trudnościami w oddychaniu spowodowanymi zwężeniem dróg oddechowych, które może się nasilać lub zmniejszać pod wpływem różnych czynników,
• wrażliwością dróg oddechowych na czynniki takie jak dym papierosowy, pyłki, zimne powietrze czy wysiłek fizyczny,
• obrzękiem (stanem zapalnym) błony wyściełającej drogi oddechowe.

Do typowych objawów astmy należą kaszel, świszczący oddech i uczucie ucisku w klatce piersiowej.

Przeznaczenie

• Lek stosuje się u dzieci w wieku od 2 do 5 lat, u których dotychczasowe leczenie nie zapewnia odpowiedniej kontroli astmy i konieczne jest włączenie dodatkowego preparatu.
• Może być alternatywą dla wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci w wieku 2–5 lat, które nie przyjmowały ostatnio glikokortykosteroidów doustnych i nie potrafią stosować leków wziewnych.
• Pomaga zapobiegać skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym u pacjentów od 2. roku życia.

Sposób użycia

• Lek należy podawać dziecku pod nadzorem osoby dorosłej. Dla dzieci mających trudności z przyjmowaniem tabletek dostępna jest postać granulatu.
• Zalecana dawka dla dzieci w wieku 2–5 lat to jedna tabletka do rozgryzania i żucia 4 mg raz na dobę, wieczorem.
• Tabletkę należy rozgryźć przed połknięciem.
• Lek przyjmuje się doustnie, co najmniej godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.
• Należy stosować lek regularnie, nawet jeśli objawy astmy nie występują, a także w przypadku nagłego napadu astmy.
• Nie wolno podawać dziecku innych preparatów zawierających montelukast.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem dziecka lub farmaceutą.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest montelukast. Każda tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 4 mg montelukastu w postaci montelukastu sodowego.

Pozostałe składniki: mannitol (E 421), celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza (E 463), tlenek żelaza czerwony (E 172), kroskarmeloza sodowa, aromat wiśniowy, aspartam (E 951), stearynian magnezu.

Opakowanie zawiera 28 tabletek oraz ulotkę.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na montelukast lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Ostrzeżenia

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

• W przypadku nasilenia objawów astmy lub trudności w oddychaniu należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
• Lek nie jest przeznaczony do leczenia nagłych napadów astmy – w takich sytuacjach należy stosować wziewny lek doraźny zgodnie z zaleceniami lekarza.
• Dziecko powinno przyjmować wszystkie leki przeciwastmatyczne przepisane przez lekarza. Singulair 4 nie zastępuje innych leków zaleconych przez lekarza.
• Jeśli u dziecka pojawią się objawy przypominające grypę, mrowienie lub drętwienie kończyn, nasilenie objawów oddechowych lub wysypka, należy zgłosić się do lekarza.
• Nie należy podawać dziecku kwasu acetylosalicylowego ani innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, jeśli nasilają one objawy astmy.

U pacjentów stosujących Singulair 4 obserwowano zaburzenia neuropsychiatryczne (np. zmiany nastroju i zachowania). W razie ich wystąpienia należy skonsultować się z lekarzem.

Tabletki zawierają aspartam (źródło fenyloalaniny) i sód. U dzieci z fenyloketonurią należy uwzględnić, że każda tabletka zawiera 0,674 mg fenyloalaniny. Lek uznaje się za „wolny od sodu” (zawiera mniej niż 1 mmol sodu na tabletkę).

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Singulair 4 może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Najczęściej zgłaszane (rzadziej niż u 1 na 10 osób):

• ból brzucha,
• nadmierne pragnienie,
• bóle głowy.

Objawy te były zwykle łagodne i częstsze niż w grupie placebo.

Ciężkie działania niepożądane – wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej:

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób):

• reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, warg, języka, gardła),
• zmiany nastroju i zachowania (pobudzenie, agresja, depresja),
• drgawki.

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• zwiększona skłonność do krwawień,
• drżenie,
• kołatanie serca.

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

• zespół Churga-Strauss (objawy grypopodobne, mrowienie kończyn, wysypka),
• zmniejszenie liczby płytek krwi,
• omamy, dezorientacja, myśli samobójcze,
• zapalenie płuc, zapalenie wątroby,
• ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy).

Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także:

Bardzo często:

• zakażenia górnych dróg oddechowych.

Często:

• biegunka, nudności, wymioty,
• wysypka, gorączka,
• zwiększone enzymy wątrobowe.

Niezbyt często:

• nietypowe sny, koszmary, trudności w zasypianiu, lunatyzm, drażliwość, niepokój,
• zawroty głowy, senność, mrowienie,
• krwawienie z nosa, suchość w ustach, niestrawność,
• siniaki, świąd, pokrzywka,
• bóle mięśni i stawów, skurcze mięśni,
• moczenie nocne, osłabienie, obrzęki.

Rzadko:

• zaburzenia uwagi, pamięci, niekontrolowane ruchy mięśni.

Bardzo rzadko:

• rumień guzowaty,
• objawy obsesyjno-kompulsywne, jąkanie się.