Betadine, 100 mg/g, masc,(i.row),Delf,Czechy, 20 g

Opis produktu

Betadine w postaci maści to lek przeznaczony do stosowania na skórę w przypadku zakażeń, oparzeń, owrzodzeń i ran. Preparat działa odkażająco, wspomagając proces gojenia. W 1 gramie maści znajduje się 100 mg kompleksu jodowanego powidonu, będącego połączeniem jodu i polimeru poliwinylopirolidonu. Po aplikacji jod uwalnia się stopniowo, wykazując silne działanie bakteriobójcze. In vitro skutecznie eliminuje bakterie, wirusy, grzyby oraz niektóre pierwotniaki.

Preparat jest pomocny w zakażeniach skóry wywołanych przez:

• wirusy,
• grzyby,
• bakterie,
• pierwotniaki.

Maść polecana jest na ropiejące oparzenia, otarcia, zmiany alergiczne i rany. Przed nałożeniem należy umyć i osuszyć skórę, a następnie nanieść odpowiednią ilość maści. Można zastosować opatrunek lub bandaż. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do użytku zewnętrznego.

Przeznaczenie

Betadine stosuje się miejscowo w leczeniu oparzeń, ran, otarć, owrzodzeń troficznych oraz zakażeń skóry.

Sposób użycia

W leczeniu zakażeń:

• Maść nakłada się raz lub dwa razy dziennie, maksymalnie przez 14 dni.
• Przed aplikacją należy oczyścić i osuszyć zmienioną chorobowo skórę.
• Preparat nanosi się bezpośrednio na skórę, a w razie potrzeby zakłada opatrunek lub bandaż.

Co zawiera produkt?

Substancja czynna: każdy gram maści zawiera 100 mg powidonu jodowanego.

Pozostałe składniki: sodu wodorowęglan, makrogol 400, makrogol 4000, makrogol 1000, makrogol 1500, woda oczyszczona.

Opakowanie zawiera 20 g maści w aluminiowej tubie. Preparat ma brunatną barwę i charakterystyczny zapach.

Przechowywanie

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy.
• Nadczynność tarczycy.
• Choroby tarczycy, w szczególności wole guzkowe koloidowe, wole endemiczne i zapalenie tarczycy typu Hashimoto.
• Okres przed i po leczeniu jodem radioaktywnym oraz scyntygrafii.
• Opryszczkowe zapalenie skóry Duhringa.

Ostrzeżenia

To jest lek. Stosuj go zgodnie z ulotką i nie przekraczaj zalecanej dawki. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić jej stosowanie z lekarzem lub farmaceutą.

• Pacjenci z niewydolnością nerek nie powinni stosować leku długotrwale bez zalecenia lekarza.
• Po dłuższym stosowaniu należy wykonać badania czynności tarczycy.
• Długotrwałe użycie może powodować podrażnienia, kontaktowe zapalenie skóry, reakcje alergiczne, a w rzadkich przypadkach ciężkie reakcje skórne. W razie ich wystąpienia należy przerwać stosowanie.
• Nie podgrzewać leku przed aplikacją.
• Osoby z chorobami tarczycy nie powinny stosować preparatu na dużą powierzchnię skóry ani przez długi czas, gdyż wchłonięty jod może wywołać nadczynność tarczycy. W takich przypadkach konieczna jest kontrola czynności tarczycy.
• W razie objawów nadczynności tarczycy po leczeniu należy wykonać badania kontrolne.
• Należy unikać stosowania u pacjentów przyjmujących lit.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Betadine może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Rzadko (do 10 na 10 000 osób): reakcje alergiczne, kontaktowe zapalenie skóry (zaczerwienienie, pęcherze, świąd).

Bardzo rzadko (mniej niż 1 na 10 000 osób): reakcja anafilaktyczna, nadczynność tarczycy u osób z chorobą tarczycy, obrzęk naczynioruchowy.

Częstość nieznana: niedoczynność tarczycy (po długotrwałym lub intensywnym stosowaniu), zaburzenia czynności nerek, chemiczne oparzenia skóry, zaburzenia elektrolitowe, kwasica metaboliczna, ostra niewydolność nerek, nieprawidłowa osmolarność krwi (po zastosowaniu dużych ilości leku, np. w leczeniu oparzeń).

W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL (Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. +48 22 49 21 301, e-mail: ndl@urpl.gov.pl).

Ciąża i karmienie piersią

W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie powidonu jodowanego jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku bezwzględnych wskazań i po dokładnej diagnozie. Należy ograniczyć dawkę i czas terapii, ponieważ jod przenika przez łożysko i do mleka matki, gdzie jego stężenie jest wyższe niż w surowicy. Może to spowodować przemijającą nadczynność tarczycy u płodu lub noworodka, dlatego może być konieczne monitorowanie czynności tarczycy u dziecka. Należy zapobiegać połknięciu preparatu przez dzieci.