Beto 200 ZK, 190mg, tabl.o przedl.uw(i.row),InPh,Niem, 30szt

Opis produktu

Produkt Beto 200 ZK pochodzi z importu równoległego. Substancją czynną leku jest metoprololu bursztynian, będący wybiórczym beta-adrenolitykiem. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, głównie w sercu.

Przeznaczenie

Lek Beto ZK stosuje się w leczeniu:

• wysokiego ciśnienia tętniczego krwi,
• bólu w klatce piersiowej,
• zaburzeń rytmu serca, w tym przyspieszonej czynności serca,
• po przebytej ostrej fazie zawału mięśnia sercowego,
• uczucia nieregularnego lub silnego bicia serca,
• w zapobieganiu migrenie,
• w leczeniu osłabienia siły skurczu mięśnia sercowego.

U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Sposób użycia

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka jest ustalana indywidualnie w zależności od rodzaju i nasilenia choroby.

Typowe dawkowanie:

• Nadciśnienie tętnicze: 47,5 mg raz na dobę; w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 95–190 mg lub połączyć z innym lekiem obniżającym ciśnienie.

• Dławica piersiowa: 95–190 mg raz na dobę.

• Zaburzenia rytmu serca: 95–190 mg raz na dobę.

• Po zawale mięśnia sercowego: 190 mg raz na dobę.

• Kołatanie serca: 95 mg raz na dobę, w razie potrzeby do 190 mg.

• Zapobieganie migrenie: 95–190 mg raz na dobę.

• Niewydolność serca: leczenie rozpoczyna się od 11,88 mg lub 23,75 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co 2 tygodnie do maksymalnie 190 mg lub dawki tolerowanej przez pacjenta.

• Dzieci (≥6 lat): dawka zależy od masy ciała, zwykle 0,48 mg/kg raz na dobę (maks. 47,5 mg), z możliwością zwiększenia do 1,9 mg/kg (nie więcej niż 190 mg).

Sposób podania: doustnie, raz na dobę, najlepiej podczas śniadania. Tabletki można dzielić, ale nie należy ich rozgryzać ani kruszyć. Popić wodą (co najmniej pół szklanki).

Co zawiera produkt?

Opakowanie zawiera 30 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przeciwwskazania

Leku Beto ZK nie należy stosować, jeśli pacjent:

• jest uczulony na metoprololu bursztynian, inne beta-adrenolityki lub którykolwiek składnik leku,
• ma ciężką astmę oskrzelową lub ciężkie napady duszności,
• cierpi na poważne zaburzenia serca lub naczyń, których nie należy leczyć beta-blokerami,
• przebył zawał serca lub ma niewydolność serca,
• ma niskie ciśnienie tętnicze,
• cierpi na nadciśnienie spowodowane guzem chromochłonnym,
• ma kwasicę metaboliczną,
• przyjmuje inhibitory MAO,
• otrzymuje dożylnie leki z grupy antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem) lub inne leki przeciwarytmiczne (np. dyzopiramid).

Ostrzeżenia

Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza, jeśli pacjent:

• ma astmę, zapalenie oskrzeli lub choroby płuc,
• cierpi na zaburzenia serca lub krążenia,
• przebył zawał serca,
• choruje na cukrzycę,
• ma zaburzenia tarczycy,
• cierpi na ciężką chorobę wątroby,
• miał silne reakcje alergiczne,
• ma dławicę Prinzmetala,
• ma zaplanowaną operację wymagającą znieczulenia ogólnego.

Lek zawiera glukozę, laktozę i sacharozę. W przypadku nietolerancji cukrów należy skonsultować się z lekarzem.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Beto ZK może powodować działania niepożądane:

Bardzo często:

• znaczne obniżenie ciśnienia (czasem z omdleniem),
• uczucie zmęczenia.

Często:

• zawroty i bóle głowy,
• bradykardia, zaburzenia równowagi, kołatanie serca,
• ziębnięcie kończyn,
• duszność przy wysiłku,
• nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zaparcia.

Niezbyt często:

• zwiększenie masy ciała,
• depresja, senność, zaburzenia snu, koszmary,
• parestezje,
• osłabienie serca, blok AV I stopnia, ból w klatce piersiowej,
• skurcz oskrzeli,
• wysypka, nadmierne pocenie,
• kurcze mięśni, obrzęki.

Rzadko:

• pogorszenie cukrzycy,
• nerwowość, zaburzenia uwagi,
• zaburzenia widzenia, suchość oczu, zapalenie spojówek,
• arytmia, zaburzenia przewodzenia,
• nasilenie objawów chorób naczyń,
• suchość w jamie ustnej, niedrożność nosa,
• nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych,
• wypadanie włosów, zaburzenia libido, choroba Peyroniego.

Bardzo rzadko:

• małopłytkowość, leukopenia,
• zaburzenia pamięci, splątanie, omamy, zmiany osobowości,
• szumy uszne, osłabienie słuchu,
• martwica tkanek u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia,
• zaburzenia smaku,
• zwłóknienie zaotrzewnowe,
• zapalenie wątroby,
• nadwrażliwość na światło, nasilenie łuszczycy,
• bóle stawów, osłabienie mięśni, zapalenie stawów.

Częstość nieznana:

• splątanie,
• nieprawidłowe stężenie lipidów we krwi.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Objawy można zgłaszać do URPL lub podmiotu odpowiedzialnego.