Lokren 20, 20 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Rumunia, 28 szt

Opis produktu

Lokren 20 mg to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną betaksololu chlorowodorek. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych w sercu, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Podawany raz dziennie zapewnia długotrwały efekt przeciwnadciśnieniowy. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Przeznaczenie

Lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca.

• Nadciśnienie tętnicze
• Choroba niedokrwienna serca

Sposób użycia

Zalecana dawka to jedna tabletka 20 mg raz na dobę. Opakowanie zawiera pasek kalendarza, który ułatwia regularne przyjmowanie leku.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek: przy klirensie kreatyniny powyżej 20 ml/min nie ma potrzeby zmiany dawki, jednak zaleca się ścisłą kontrolę lekarską do momentu osiągnięcia stanu równowagi (średnio 4 dni). W ciężkiej niewydolności nerek (klirens poniżej 20 ml/min) dawka wynosi 10 mg na dobę.

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie ma konieczności zmiany dawkowania, jednak wskazana jest kontrola lekarska, szczególnie na początku terapii.

Co zawiera produkt?

Substancją czynną jest betaksololu chlorowodorek – jedna tabletka zawiera 20 mg tej substancji.

Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Skład otoczki: hypromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza czerwony (E 172), makrogol 400.

Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na betaksololu chlorowodorek lub którykolwiek składnik leku
• Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc
• Niekontrolowana niewydolność serca
• Wstrząs kardiogenny
• Blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem)
• Dławica Prinzmetala w czystej postaci (jako jedyne leczenie)
• Zaburzenia węzła zatokowo-przedsionkowego (w tym blok zatokowo-przedsionkowy)
• Bradykardia (poniżej 45–50 uderzeń na minutę)
• Ciężka postać choroby Raynauda i ciężkie zaburzenia tętnic obwodowych
• Nie leczony guz chromochłonny nadnerczy
• Niedociśnienie tętnicze
• Przebyte ciężkie reakcje anafilaktyczne
• Kwasica metaboliczna
• Leczenie floktafeniną lub sultoprydem

Ostrzeżenia

Nie należy nagle przerywać stosowania leku, szczególnie u pacjentów z dławicą piersiową, ponieważ może to prowadzić do ciężkich zaburzeń rytmu serca, zawału lub nagłego zgonu. Odstawianie powinno być stopniowe, przez 1–2 tygodnie, a w razie potrzeby należy w tym czasie włączyć inny lek, aby uniknąć zaostrzenia objawów.

U pacjentów z astmą lub POChP lek można stosować tylko w łagodnych postaciach choroby, rozpoczynając od małych dawek. W razie napadu astmy należy podać leki rozszerzające oskrzela. U chorych z niewydolnością serca leczenie należy rozpoczynać od małych dawek i prowadzić pod ścisłą kontrolą. W przypadku bradykardii (poniżej 50–55 uderzeń na minutę) konieczne jest zmniejszenie dawki.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala, zaburzeniami tętnic obwodowych oraz w przypadku guza chromochłonnego, monitorując ciśnienie krwi.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Lokren 20 mg może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rzadko – reakcje skórne, zmiany łuszczycopodobne lub zaostrzenie łuszczycy.

Układ nerwowy: często – zawroty głowy, bóle głowy; bardzo rzadko – parestezje obwodowe.

Oczy: bardzo rzadko – zaburzenia widzenia.

Psychiczne: często – osłabienie, bezsenność; rzadko – depresja; bardzo rzadko – omamy, splątanie, koszmary senne.

Przewód pokarmowy: często – bóle żołądka, biegunka, nudności, wymioty.

Metabolizm: bardzo rzadko – hipo- lub hiperglikemia.

Serce: często – bradykardia; rzadko – niewydolność serca, hipotensja, zaburzenia przewodzenia.

Naczynia: często – ziębnięcie kończyn; rzadko – zespół Raynauda, nasilenie chromania przestankowego.

Układ oddechowy: rzadko – skurcz oskrzeli.

Układ rozrodczy: często – impotencja.

Badania diagnostyczne: rzadko – obecność przeciwciał przeciwjądrowych, wyjątkowo z objawami tocznia rumieniowatego, ustępującymi po zakończeniu leczenia.